Octavia II zadebiutowała w marcu, w roku 2004, podczas salonu samochodowego w Genewie. Niespełna 6 miesięcy później podczas salonu samochodowego w Paryżu zaprezentowano wersję kombi. Auto jest oferowane seryjnie z napędem na przednie koła, lub z napędem na cztery koła, przy czym stale napędzane są koła przednie a tylne - dołączają się w razie uślizgu kół przednich. W roku 2006 Octavia II doczekała się jeszcze jednej wersji - Scout, czyli "uterenowionego" kombi. Od standardowego kombi w wersji z napędem na cztery koła Scout różni się przede wszystkim większym prześwitem oraz zewnętrznymi dodatkami stylistycznymi z tworzyw sztucznych. Scout w naszych warunkach drogowych jest bardzo praktycznym pojazdem - nawet jeśli ktoś nie opuszcza asfaltowych nawierzchni, doceni możliwość pokonania wyższych krawężników. Nie będzie musiał także obawiać się że zaczepi o coś spodem jadąc przez asfaltowe koleiny, nawet jeśli na pokładzie ma komplet pasażerów.
Bohaterką naszego opisu jest wersja przednionapędowa, wyposażona w wysokoprężny silnik 2.0 TDi PD.

Octavia II została zbudowana na nowoczesnej płycie podłogowej, którą dzieli m.in. z Golfem V,  Audi A3 II, Seatem Leonem II, Alteą i Toledo II. Mając to na uwadze, Octavię należy zaliczyć do klasy kompakt. Fakt, że ze względu na stylistykę i wymiary zewnętrzne wydaje się szczególnie rodzinna to już zupełnie inna sprawa. Trudno nie zauważyć, że jeśli ktoś szuka pojemnego kombi wywodzącego się z grupy VW - Audi, a jednocześnie liczy się z każdą wydawaną złotówką trafi w końcu do salonu Skody. Zwłaszcza, że dzisiejsza Octavia to już nie to samo co Octavia I. Tandetne wykończenie wnętrza i ubogie wyposażenie poszły w niepamięć. Dziś Octavia to pełnoprawny rynkowy rywal. Jakość wykonania i zastosowane materiały pozwalają mu konkurować z najlepszymi. 
Nadwozie wykonane jest w całości ze stali o różnych stopniach sztywności. W całości zostało ocynkowane. Producent udziela 12 lat gwarancji na korozję perforacyjną i 3 lata gwarancji na powłokę lakierniczą.

Wnętrze Octavii II wykonane jest znacznie bardziej starannie niż w poprzedniej generacji modelu. Producent poprawił zarówno jakość materiałów jak też precyzję ich pasowania - całość nie wstydzi się porównania z Golfem czy Seatem. Pełna lista wyposażenia seryjnego i dodatkowego znajdziemy na stronach firmowych Skody (kliknij TUTAJ). My podajemy jedynie najistotniejsze - naszym zdaniem - elementy. W najtańszej wersji wyposażenia mamy regulację kolumny kierownicy w dwóch płaszczyznach, wspomaganie kierownicy, regulację wysokości fotela kierowcy,  elektrycznie sterowane szyby przednie, elektrycznie sterowane i podgrzewane lusterka zewnętrzne, asymetrycznie dzielone siedzisko i oparcie tylnej kanapy. Seryjnie Octavia posiada 4 poduszki powietrzne.

Na stanowisku serwisowym postawiliśmy wersję kombi, po którą chętnie sięgają nie tylko firmy. Trzeba jednak zaznaczyć, że z technicznego punktu widzenia zarówno kombi jak i model hatchback posiada dokładnie takie same rozwiązania konstrukcyjne podwozia. Różni się jedynie zestrojenie. Także model z napędem na cztery koła ma ten sam tym zawieszenia zarówno z przodu jak i z tyłu.
Przyglądnijmy się mu zatem dokładniej.

Zawieszenie przednie

Z przodu producent postawił na sprawdzony i tani w eksploatacji układ McPherson. Wypada docenić możliwość wymiany samych sworzni wahaczy - z pewnością obniży to w przyszłości koszty serwisowe. Ciekawostką wprowadzoną w tej generacji modelu jest fakt, że przednią ramę pomocniczą (tzw. "kołyskę") wykonano ze stopów lekkich a nie jak w poprzedniczce ze stali.

Zawieszenie tylne

Zawieszenie tylne jest konstrukcją niezależną (poprzedni model miał belkę zespoloną). Z jednej strony oznacza to potencjalnie wyższe koszty serwisowe, z drugiej lepsze właściwości jezdne. Trzeba jednak podkreślić, że zastosowany układ ma raczej masywny niż ekstremalnie sportowy charakter. Cała konstrukcja przytwierdzona jest do szczątkowej, tym razem stalowej ramy pomocniczej. Na każde tylne koło przypada jeden, solidny, nośny wahacz poprzeczny, jeden dodatkowy wahacz poprzeczny oraz jeden wahacz wzdłużny. Dla obniżenia kosztów serwisu zamiast kolumn resorujących znajdziemy tu oddzielnie mocowany amortyzator i oddzielnie osadzoną sprężynę. Z tyłu można regulować zbieżność za pomocą podkładek mimośrodowych pod śrubami mocującymi nośne wahacze poprzeczne.

Układ kierowniczy

Producent zastosował zaawansowany elektro - hydrauliczny układ kierowniczy. Jedną z przyczyn takiego rozwiązania są zaawansowane możliwości współpracy takiego układu z najnowocześniejszymi układami kontroli trakcji, w które Octavia II w lepszych wersjach bądź za dopłatą może być wyposażona.

Koła, opony

Fabryczne ogumienie bazowej wersji ma rozmiar 195/65 R15 i jest osadzone na stalowych felgach. Maksymalnie można montować koła 17 calowe z oponami 225/55R17.

Prezentowany model wyposażony jest w dwulitrowy silnik wysokoprężny 2.0 TDi PD o mocy 140 KM.
Jednostka posiada żeliwny blok oraz aluminiową głowicę, w której kryją się dwa wałki rozrządu oraz pompowtryskiwacze. Napęd rozrządu realizowany jest przez pasek zębaty, który podlega wymianie co 90 000 km. Luz zaworowy nie wymaga regulacji - zastosowano kompensatory hydrauliczne.
Silnik 2.0 TDI PD posiada bezpośredni wtrysk paliwa realizowany za pomocą pompowtryskiwaczy. Niektórzy narzekają na charakterystyczną, twardą pracę tego typu jednostek. Warto zatem zaznaczyć, że głównym powodem dla którego Volkswagen stosował to rozwiązanie były rekordowe wartości ciśnienia wtrysku paliwa, niemożliwe do osiągnięcia w starszych generacjach układów common rail. Przekładało się to na bardzo niskie zużycie oleju napędowego a także miało wpływ na osiągi. Nie wszyscy wiedzą, że pompowtryskiwaczowy system wtrysku stosowany jest powszechnie w silniach samochodów ciężarowych. Trzeba oczywiście podkreślić, że twardy odgłos pracy silnika TDi PD daje znać o sobie tylko na postoju oraz w mieście, kiedy często zatrzymujemy się i ruszamy. Na trasie absolutnie nie jest uciążliwy, zwłaszcza, że komora silnika Skody Octavi II wyciszona nieco lepiej niż opisywanym Leonie II.
Jednostka w 140 konnej wersji wyposażona jest dodatkowo w turbinę o zmiennej geometrii łopatek oraz intercooler.
Silnik w konfiguracji z ręczną skrzynią biegów wyposażony jest w dwumasowe koło zamachowe.

Wymagania serwisowe 

Kluczowym wymaganiem serwisowym jest stosowanie wysokiej jakości paliwa (tankujemy tylko na sprawdzonych stacjach) oraz stosowanie specjalnego, dedykowanego oleju silnikowego do pompowtryskiwaczy (wymiana oleju co 20 000 km). Typowym wymogiem eksploatacyjnym (dotyczy wszystkich silników z turbodoładowaniem) jest łagodna jazda do momentu kiedy silnik nie osiągnie optymalnej temperatury pracy oraz studzenie turbiny przed wyłączeniem silnika, czyli zakaz gwałtownego gaszenia silnika tuż po zatrzymaniu się - musi chwilkę popracować na wolnych obrotach. W opisywanej wersji 2.0 TDi PD 140 KM jednostka posiada filtr cząstek stałych wykonany w technologii bezobsługowej. Teoretycznie  filtr wytrzymuje przebieg  200 000 km. Podana wartość może jednak ulec zmianie w zależności od zawartości siarki w paliwie a także sposobu jazdy.

Octavia II jest samochodem znacznie bardziej zaawansowanym od poprzedniczki. Producent konsekwentnie podkreśla jej rodzinny wizerunek, ale wiadomą jest rzeczą, że charakterystyka prowadzenia niewiele odbiega od tej jaką proponuje Leon II czy Golf V. Długi bagażnik wpływa na zachowanie się auta dopiero na torze wyścigowym - podczas normalnej, cywilnej jazdy Octavia to poprostu nowoczesny, dobrze trzymający się drogi samochód. Oczywiście - jeśli ktoś liczy się z gotówką i obawia się kosztów serwisowania zaawansowanego technicznie auta wciąż jeszcze może jeszcze sięgnąć po Octavię I w kultowej 90 - konnej wersji 1.9 TDi, która pod względem serwisowym uchodzi obecnie za jeden z najtańszych modeli wysokoprężnych oferowanych na polskim rynku.